X
تبلیغات
رایتل

بیا برویم روبرویِ بادِ شمال
 
آنسوی پَرچینِ گریه ها ، سرپناهی خیس از مژه های ماه را بلدم که بیراههء دریا نیست
 
دگر از اینهمه " سلامِ " ضرب شده بر آداب لاجَرَم ، خسته ام ، بیا برویم...
 
آنسوی هرچه حرف و حدیثِ امروز است ، همیشه سکوتی برای آرامش و فراموشیِ ما ، باقیست
 
میتوانیم بدون تکلمِ خاطره ای حتی ، کامل شویم
 
میتوانیم دمی در برابر جهان ، به یک واژهء ساده قناعت کنیم
 
من حدس میزنم از آوازِ آن همه سال و ماه ، هنوز بیت ساده ای از غربتِ گریه را به یاد آورم
 
من خودم هستم
 
بیخود این آینه را روبروی خاطره مگیر
 
هیچ اتفاق خاصّی رخ نداده ست
 
تنها شبی هفت ساله خوابیدم   و بامدادان هزار ساله برخواستم                                                                                            

  نیما یوشیج